Bizim çocukluğumda Annelerimiz çalışmazdı. Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım. Hatta Babanım bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi. Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktuki.....
En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı. Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani. Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık. Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplayayürüyerek gelirdik. Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi. Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna biledalardık. Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi. Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi. Susayınca girer evlerine suiçerdik. Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktankana kanaiçerdik. Kısacacı evine gidip gelen ( ...ki ; sadece çişi gelen giderdi evine )elinde mutlaka yiyecekle dönerdi. Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi. Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu.
Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızınüstüne koyar oyun bitince geri alırdık. Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi. Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi.... Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı. Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık. Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık. Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık. Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.
Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim. Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki. Komşumu tanımıyorum ama evinincamında, temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum. Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem. Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ; bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri. Evlerimiz var, içinde yaşayan yok. Parklarımız var, içinde oynayan çocukyok. Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar... Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz.. Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu. Ben kapılarında ' vale ' lerin, ' bady ' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir. Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana. Benim değildir bu kültür. Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanımahitap eder. Nedir bunlar? Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmişinsanlar olduk. Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk. İyi de neden böyle olduk ? Biz mi istemiştik?Yoksa birileri mi böyle istedi.......
'Her toplum hakettiği gibi yönetilir'' derler ya, hakettiği gibi de yaşar diyelim mi ?
Ne guzel bir paylaşımda bulunmuşsunuz.
Bana Can Dundar ın bir şiirini hatırlattı.
Ne guzel gunlermiş.Şimdi nerde....
Biz istemedik şimdi böyle olmasını...
Yorumunu görünce yeniden yazmaya başladı mı acaba diye sevindim ama enson ağustos'ta yazmışsın, ben yavaş yavaş -arada sırada da olsa yeni yazılar yazıyorum, seni de belki gaza getiririm:)))bu arada iltifatların için çok teşekkür ediyorum canım arkadaşım,senin kadar güzel olamam çünkü ben de senin resimlerini hatırlıyorum ama Amber gerçekten moralimi düzeltti, hem de Prenses'in acısını hafifletiyor, meşgul ediyor:(((
sevgilerimle...ben de seni ve Metal'i öpüyorum
Ziyaretiniz dolayısiyle çok memnun oldum.Teşekkür ederim.Siz her zaman iyi dostlarımız arasındasınız.Uğramazsanız bile kalbimize dost olarak yazılanları hiç bir zaman unutmayız. Hatırlanmak bile çok güzel.bunu yaşattığınız için tekrar çok teşekkür ediyorum.Sağlık ve Mutluluk dolu nice günler diliyorum.Sevgiyle kalın.
canım ilknur ablacım sizlerle görüşemiyorum çok yoğun bir hastalık dönemi geçiyorum zatüreye şükreder durumdayım detayları sonra uzun uzun anlatırım ama şuan çölyak hastalığı denilen bir hastalıkla karkışıkarşıyayım son testlerim yapıldı endoskopi kolonoskopi kan tahlilleri haftaya salı günü kesinleşecek ne olduğunu ozaman yazarım oldumu sizleri öpüyorum sevgilerimle
Öyle kederli bir zamanda yazmak istememen gayet doğal, umarım şimdi daha iyisindir, hayat devam ediyor arkadaşım, ne kadar üzülsek de, sevdiklerimizi kalplerimize gömüyoruz her an, her saniye hatırlıyoruz, o yüzden dayanmaya çalışacağız hepimiz...:(((
seni ve Metal'i öperim canım, sevgilerimle
Tam sana yorumumu gönderdikten sonra cbox'ta tesadüfen farkettim, anneanneni kaybetmişsin, canım, Allah rahmet eylesin, mekanı Cennet olsun, sana da sabırlar diliyorum:((
Hergün her daim her an yüzünüz gülsün, gönlünüze güzellikler dolsun. Sevgi sevdasını yaşasın. Beklentiler düşlerde kalmasın. Her şey gönlünüzce olsun.Ramazan Bayramınız Kutlu Olsun. Sevgiyle kalın.
Dostluğu, sevgiyi ve geleceği... Aşımızı, ekmeğimizi, soframızı... Hüznümüzü, acımızı, yalnızlığımızı paylaştığımız; birlik ve beraberliğimizi, kardeşlik ve dostluğumuzu en sıcak şekilde hissedeceğimiz mübarek Ramazan Bayramınızı tebrik eder, mutluluklar dilerim.
BU BAYRAM ŞEKER TADINDA OLUR...
Yine bir bayram...Eskiden bayram telaşı günler öncesinden başlardı. Evlerde gelecek misafirler için baklavalar,börekler yapılırdı.çoçuklar için bozuk paralar hazırlanırdı. Yine aynı telaşla yeni bir bayram sevinci yaşıyoruz. Sevdiklerimizle bir araya gelmek,onlarla kucaklaşmak,küskünleri barıştırmak için ne güzel bir fırsattır aslında.Uzun zamandır görmedigimiz yakınlarımıza yapılacak ziyaretler için, yaşamın zorluklarına karşı verilen bir aradır aslında .Ve bayramın tadını her zaman çocuklar çıkarıyor.Önceden alınan başucuna konulan giysileri ile,el öpmeleri de alınan başışlar sonra komuşuların kapılarını dolaşam çoçuklarımız çocuklar içindir adeta...Hepimize,çocukların coşkusu ile yaşanacak mutlu bayramlar dilerim.bu bayram geçmişdeki aradığımız bayram olmasın çok keyifli bir bayram olsun...allaha emanet ol...