Sokrates bir gün derste öğrencilerine birer beyaz kağıt dağıtır ve üzerine bir daire çizmelerini ister. Dairenin tam ortasına da bir nokta koymalarını söyler. “Büyük mü yoksa küçük mü bir daire çizdiniz?” diye sorar. Bazıları küçücük bir daire çizerken bazıları tüm kağıdı doldurmuştur.
“ Dairenin, tam ortasındaki nokta sizsiniz. Daire ise sizin yaşadığınız hayata koyduğunuz sınırlamayı temsil eder. Siz kendi dünyanızın merkezisiniz.
Şimdi daireyi silin. Artık büyük ya da küçük olmasının hiçbir önemi yok. Geriye sadece nokta kaldı. Şimdi sınırı olmayan bir dairenin merkezindesiniz. Ve istediğiniz hayatı yaşama özgürlüğünü elde ettiniz. "
İNSAN BUNU BAŞARABİLİRSE, YANİ BU DÜNYADA ÖZGÜR OLDUĞUNU BİLİR SE, HERŞEY ÇOK KOLAYLAŞACAKTIR.
NE YAZIKKİ TAKINTILARIMIZ VAR. AMAN ÖYLE YAPMA, NE DERLER?
ÖYLE SÖYLEME, KIZARLAR.
BU DAİRELERİ SİLEBİLEN KURTULUŞA ERMİŞTİR. ONLARA LİDER DİYORUZ.
LİDERLER DE ÇOK YETİŞMİYOR NE YAZIKKİ...
merhaba canım, eskisi kadar sık yazamıyorum, (galiba bu aralar hepimiz öyleyiz, yaz sıcakları mı, ülkenin gidişatı mı, ikisi birden mi, kim bilir...)yine de uğramana çok sevindim canım, Sokrates yazısı çok güzeldi, fıkra da öyle, eline sağlık İlknur'um, sevgilerimle öpüyorum...